strona główna >> narty >> informacje praktyczne

informacje praktyczne

> Historia narciarstwa w skrócie
> Dekalog narciarza FIS
> Znaki ostrzegawcze
> e-GOPR i e—TOPR

Historia narciarstwa w skrócie

Historia narciarstwa jest bardzo długa, jednak z dzisiejszym pojęciem tego sportu ma niewiele wspólnego. Najstarsze ślady używania nart pochodzą sprzed 5-3 tys. lat p. n. e. Wtedy to w rejonie Morza Białego, nad jeziorem Bajkał oraz w Norwegii na wyspie Rodoy używano nart do poruszania się na śniegu. Służyły one w celach myśliwskich, do szybszego poruszania się po śniegu. Świadczą o tym rysunki na skałach. Narty wg naukowców powstały w kilku miejscach jednocześnie. Pierwsze narty ze względu na to gdzie ich używano, podzielono na trzy typy:
- Południowy - były to narty krótkie, bez skórzanego podbicia, mające wyżłobienie na stopy. Nart tego typu używano od Uralu po południową Skandynawię
- Arktyczny – Występował on na Syberii i w północnej Skandynawii. Narty te miały ostre zakończenia i były lekko podgięte. Obciągano je futrem, stopę przywiązywało się rzemionami
- Północny- występował jedynie w rejonie Finlandii. Narty miały nierówne długości i szerokości. Lewa narta z rowkiem była zazwyczaj dłuższa. Prawa była podbita skórą była to tzw. narta podbijająca.

Do tego ekwipunku dołączono kij, który miał różne funkcje, służył do hamowania, utrzymywania równowagi, kierowania a czasami jako podręczna broń. Dwa kije zaczęto używać w 1713 r.

W średniowieczu istniało już wiele wzmianek na temat nart w pieśniach i legendach skandynawskich. Pod koniec XIX w., rozpoczął się przełomowy czas w historii narciarstwa. Zaczęto uprawiać narciarstwo jako dyscyplinę sportową. Za kolebkę tego sportu uważana jest Norwegia, tam w 1843 roku w TROMSO rozegrano pierwszy bieg narciarski. Siedem lat później w Telemarku odbył się konkurs, biegi w formie slalomu. Skoki zorganizowano w 1868r. w Christiani.

Narty rozpowszechniły się na całym kontynencie, szczególnie w krajach alpejskich pod koniec XIX w. XX w. to już burzliwy rozwój tej dyscypliny, powstaje podział na narciarstwo klasyczne i zjazdowe. Pierwsze narty w celach sportowych powstały we Włoszech w 1867 roku i wykonane były z drewna. Zjeżdżać zaczęto początkowo na trawie a później na śniegu. Narty odpowiadające tym dzisiejszym powstały w 1963 r w Stanach Zjednoczonych.

To dyscyplina sportowa polegająca na przemieszczaniu się bądź wykonywaniu różnych ewolucji przy pomocy sprzętu narciarskiego, zazwyczaj nart i kijków. Narty mocuje się za pomocą specjalnych wiązań. W narciarstwie wyróżnia się jego kilka odmian, np. narciarstwo biegowe, slalomowe, zjazdowe, wysoko i niskogórskie

^ do góry

Dekalog narciarza FIS

Każdy narciarz na stoku musi przestrzegać specjalnego kodeksu. Nie wolno wjechać na innego narciarza z tyłu lub z boku, a tym bardziej w grupę ćwiczących. Jeżeli w zderzeniu ktoś poniesie szkodę, ma prawo żądać odszkodowania. Są to często ogromne koszty. Aby ich uniknąć, dobrze jest ubezpieczyć się od odpowiedzialności cywilnej. Narciarstwo jest, niestety, sportem urazowym, więc koniecznie należy pamiętać, szczególnie wyjeżdżając za granicę, aby ubezpieczyć się od nieszczęśliwych wypadków i leczenia szpitalnego. Poniżej przedstawiamy "10 przykazań narciarza":

1. Wzgląd na inne osoby
Każdy narciarz powinien zachowywać się w taki sposób, aby nie stwarzać niebezpieczeństwa ani szkody dla innej osoby.

2. Panowanie nad szybkością i sposobem jazdy
Narciarz powinien zjeżdżać z szybkością stosowną do swoich umiejętności oraz rodzaju i stanu trasy i warunków atmosferycznych.

3. Wybór kierunku jazdy
Narciarz zjeżdżając z góry, dysponując większą możliwością wyboru trasy zjazdu musi ustalić taki tor jazdy, aby nie zagrażać narciarzowi przed nim jadącemu.

4. Wyprzedzanie
Wyprzedzać można zarówno po stronie dostokowej jak i odstokowej, po stronie lewej lub prawej, lecz w takiej odległości, która nie ograniczy wyprzedzanemu swobody.

5. Przejazd przez skrzyżowanie tras narciarskich
Narciarz zaczynając zjazd na trasie lub pólku narciarskim powinien sprawdzić patrząc w górę, w dół, czy nie sprowokuje tym niebezpieczeństwa dla siebie i dla innych. Identyczne postępowanie obowiązuje po każdym, nawet chwilowym zatrzymaniu się na trasie lub stoku.

6. Zatrzymanie się
Należy unikać zatrzymania się na trasie zjazdu, zwłaszcza w miejscach zwężeń i miejscach o ograniczonej widoczności. Po ewentualnym upadku narciarz winien usunąć się z toru jazdy możliwie jak najszybciej.

7. Podejście
Narciarz powinien podchodzić tylko poboczem trasy, a w przypadku złej widoczności powinien w zejść zupełnie z trasy. Takie samo zachowanie obowiązuje narciarzy, którzy pieszo schodzą w dół.

8. Przestrzeganie znaków narciarskich
Każdy narciarz winien stosować się do znaków narciarskich ustawionych na trasach.

9. Wypadki
W razie wypadku każdy, kto znajdzie się w pobliżu winien poszkodowanemu spieszyć z pomocą.

10.Stwierdzenie tożsamości
Każdy, obojętnie czy sprawca wypadku, poszkodowany, czy też świadek muszą w razie wypadku podać swoje dane osobowe.

^ do góry

Znaki ostrzegawcze

Rodzaje znaków ostrzegawczych i informacyjnych, sposoby porozumiewania sie z ratownikami. Jak odczytywać znaki na trasach narciarskich.

Jeśli jesteś kierowcą, to odczytanie większości znaków z którymi można spotkać się na trasach narciarskich nie powinno sprawić Ci problemu. Nowymi znakami dla Ciebie mogą być znaki sygnalizujące niebezpieczeństwo lawin i sposób dawania znaków obsłudze helikopterów ratunkowych.
Pragnę zwrócić uwagę, że prezentowane tu znaki mogą się trochę różnić w każdym kraju, lecz są to różnice w szczegółach, natomiast ogólna postać znaków jest zawsze podobna .
I jeszcze jedno, zwróćcie uwagę na znaki w USA i Kanadzie.

Znaki i oznaczenia tras narciarskich

Sposoby oznaczania tras narciarskich doskonale przedstawione zostały na stonie www.narty.pl. Zainteresowanych odsyłamy zatem w to miejsce.

W razie nieszczęśliwego zdarzenia na stoku należy:
- oznaczyć miejsce wypadku, wbijając powyżej skrzyżowane narty
- zabezpieczyć ofiary-ochronić przed wychłodzeniem i najechaniem przez innych narciarzy, udzielic im pierwszej pomocy
- powiadomić stację górskiego ochotniczego pogotowia ratunkowego o zaistniałym zdarzenie tel. 601 100 300

^ do góry

e-GOPR i e—TOPR

Przed wyjazdem na narty w polskie góry warto odwiedzić stronę GOPR-u www.gopr.pl, a udając się w Tatry, strone TOPR-u www.topr.pl. Na obu są zamieszczone aktualne informacje o warunkach pogodowych panujących w stacjach narciarskich oraz zagrożeniach lawinowych. Warto też przeczytać artykuły o bezpieczeństwie w górach oraz udzielaniu pierwszej pomocy w nagłych wypadkach. Powinniśmy również wpisać do swojego tel. komórkowego ogólnopolski numer ratunkowy w górach- 601 100 300, który widnieje na stronie, na czerwonym tle.

^ do góry

fb